Ermeni Çeteleri Ve Destekleyicileri ; Kim ?

Sevgili dostlarım, bu gün sizleri sırasıyla  1960 , 1980  ve sonra  da 2000 li yıllara götürmek istiyorum. İlk önce 1960 yıllara gidelim :

 Ege Üniversitesi  Ziraat  Fakültesinden  1962 yılı Ekim ayında  mezun oldum ve  Kasım ayında Tarım Bakanlığı  tarafından  Diyarbakır Zirai Mücadele Araştırma Enstitüsüne atandım.   Diyarbakır’a , o  yıllarda Şarkın Paris’i deniliyordu.  Sur içerisinde , Yeni Postane  arkasında ,  Büyük Akar Sokakta ,bir ev kiraladım. Ev sahibimizin adı Şerif Ağa ,Şerif Ağanın da  bize  kiraya verdiği evininin  dışında birkaç  tane daha evi vardı .Bu evlerden birisin de Tuzluca  ilçesinin köylerinin (Iğdır ) birisinden gelmiş  bir teyze oturuyordu, bu  teyze bizim eve de  gelirdi, bizde onun evine giderdik  Bu teyzemiz Ermeni zulmünü  görmüş  birisiydi   bize , ben çocuktum  ama  o gün bu gün  Ermeni  Çetecilerinin yaptığı katliamı unutamıyorum , bu çeteler   bizim köyde   benim akrabalarımı acımasızca öldürdüler, komşularımızı da öldürdüler, Kadınların  namusunu kirlettiler ve öldürdüler . Biz birkaç çocuk saklandık ertesi günü  köyümüze gelen Türk Askerleri  bizi  kurtardı demişti .Şerif Ağa kira parasını bu hanımdan  almıyordu ,biz ve   komşularımız  bu teyzeye  yardım ederdik. Hatta eşim ona bir elbise  bile dikmişti .Bu hanımefendi  çektiği sıkıntıları anlatırken daima ağlar,huzursuz ve mutsuz biçimde sağa sola bakardı . Biz yöreden ayrıldıktan 10-15 yıl  sonra ,Şerif Ağa,hanımı ve  teyzenin  öldüğünü duyduk Cennet mekanları olsun, toprakları  bol olsun .

Ermeni çeteleri  bu tür  katliamları  yıllarca ülkemizde devam ettirdikleri halde dış ülkelerde bizi Türkler öldürdüler şeklinde  sözlü ve yazılı basın yoluyla  propaganda yaparak binlerce Türkün  katilleri  oldukları halde, kendilerini mağdur gösterme cesaretini  gösterebiliyorlar, Diyarbakır’da  çalıştığım süre içerisinde , çok sayıda Doğu ve Güneydoğu Anadolu  Bölge İllerine  görevli olarak  mesleğim gereği gittim  ve bu şehirlerin dağlarını, taşlarını ve  ovalarını görebilme imkanını buldum.

 Diyarbakır’dan  Yedek Subay Piyade  Okuluna (Tuzla- İstanbul) gittim.  Yedek subay askerlik eğitimimi  Tuzlada  tamamladıktan  sonra   Asteğmen olarak Konya 2.ci ordu  Muhafız Bölüğüne katıldım .Burada 1..5 yıl  kaldım , bu süre içerisinde ,  Konya’da ikamet eden komşumuz  Erzurumlu   Fatma teyze ile tanıştık. Tesadüfü olsa da  Fatma  teyzenin de akıl almaz  biçimde  Ermeni Zulmünü gördüğünü ve Diyarbakırlı teyze gibi çocuk yaşta olması nedeniyle zulümden şans eseri kurtulduğunu   buna karşın  hısım ve akrabalarının Ermeni Çeteleri tarafından öldürüldüğünü   söylerdi . Fatma teyze o günleri anlatırken  zalimlerin   yaptığı katliamların  bir insan tarafından yapılamayacağını  sık sık tekrar ederdi  , bende,  ona demek ki bu katiller insan - hayvan arasında bir mahlukat  derdim . Kendisi bizim Kazımkarabekirli olduğumuzu duyunca  paşamıza  gösterdiği  sevgi,saygı ve söylediği duaları  unutmak mümkün değil. Yıllar sonra  bu teyzenin ‘de öldüğünü işittim. Mekanı cennet olsun.

Şimdi sıra  198o yıllarda; Üniversitede çalışmaya başladıktan  uzun yıllar sonra   görevli olarak  ‘’Çölleşen  Dünya  ve Türkiye’’ adlı  kongreye    katılmak üzere Erzurum’a  gittim. Kongre bitiminde , şehrin   turistik bölgelerini ,tarihi mekanlarını ,camilerini v.b yerleri gezdim. Arkadaşlarım ,Kazımkarabekirli olduğumu bildikleri için  bana   ‘’ Kazım Karabekir Paşanın    Ruslarla  yapmış olduğu   tarihi antlaşmanın  yapıldığı  Kars ‘da Valinin  İkametgahında  bulunan   odayı ,imza atılan  masayı ve masa üzerindeki örtüyü görmek ister misiniz diye’’ sordular , bende  çok memnun olurum dedim ve  bana bir araba tahsis ettiler  Ben önce   Kars’a gittim ve Paşamızın  Ruslarla yaptığı tarihi antlaşmanın yapıldığı odaya izinle girdim ve duvarda  asılı Paşamızın resmini gördüm ,resminin  önünde saygıyla eğildim  , sonra Paşamızın  imza attığı örtüye dokundum .Bu dokunuş beni  Paşamızın   askeri dehası sonucu  bu  yörelerde kazandığı savaşlara ve  Ermeni zulmünden  kurtardığı   Diyarbakır’da  ve Konya da yaşamış olan   rahmetli hanım teyzelere   kadar   götürdü.

Kars İlimizden sonra    Diyarbakırlı teyzenin  zulüm gördüğü  Tuzluca  yöresine  gittik.  Burada bulunan bazı köyleri gezdik  ve  sonra  bir gece   Karabulak Köyü  muhtarının evinde konakladık. Muhtar köy sakinlerini çağırdı ve bu sakinlerden en yaşlı olanlar bana  1915 – 1920  yıllarında  Ermeni çetelerin yaptığı   Zulümlerden  bahsettiler. Bu  yaşlılardan   Ferhat Emmi  ben çocuktum , duyduklarıma göre Ermeniler   köyleri basarak  insanları  camiye  kapatmışlar  ve tek   tek  kadın erkek yaşlı ve genç demeden öldürmüşler hatta bazı kadınları çocuklarıyla birlikte çukurlara atmışlar ve sonra öldürmüşler dedi .  Kazım Karabekir Paşa buraya da geldi ve  şu tepeden Erivan’a baktı  dedi.

Karabulak Köyünden hüzünlü bir şekilde ayrıldıktan sonra Ağrı Dağına ve sonra Van’ a geldim Burada  bir gece  misafirhanede kaldım ve  sonra   otobüsle Diyarbakır’a döndüm  .Otobüsten   garajda indikten hemen sonra  mahalleme heyecanla  gittim ancak oturduğum evin  yıkılmış  olduğunu ,yerine  bir apartmanın yapıldığını  gördüm  O an bende  anılarla birlikte   o sokağa gömülmüş gibi oldum . İnsanlar gibi   evler ,sokaklar ,mahaller ve  hatta şehirlerde canlılıklarını yitirebiliyorlarmış  .

Gelelim  2000 li yıllara. Akdeniz Ülkeleri, Turunçgil hastalıklarının  Türkiye temsilcisi olarak  Kahire’de (Mısır) ve  Cezayir de ( Cezayir)  düzenlenen toplantılara  katıldım  Mısır’da toplantı sürecinde Piramitleri ,Nil Nehrini ,Müzelerini , develerin satıldığı pazarları  ve Çengileri gördüm  Nil Nehri kokuyor,tozlu yollarda ekmekler satılıyor. Mısır  ile Ülkemizin arasındaki   gelişmişlik  açısından  farkları görünce Ulu önderimiz  Atatürk ve  silah arkadaşlarına tekrar tekrar   dualarla  saygılarımı sundum Cennet mekanları olsun, Toprakları  bol olsun .

Mısıra yaptığım seyahatimin ardından 1 yıl sonra benzer  içerikli toplantıya katılmak üzere Cezayir’e gittim.  Başkent Cezayir’de Turunçgil bahçelerini , fidanlıklarını  ve Araştırma Enstitülerini ziyaret ettik   Bu Ülkede  tarımsal  araştırma kurumlarında   çalışan Bilim Adamlarıyla görüştük ve  bilimsel çalışmaları  hakkında görüş alış verişinde bulunduk. Toplantı sonunda   yetkililer,  katılımcıları  .turistik  bölgelere ,alış veriş merkezlerine  ve sonra  tarihi müzeye götürdüler. Müzede  bulunan odaları gezerken  Fransız Askerleri tarafından  öldürülen binlerce Müslümanın fotoğraflarını ve Cezayirli  Müslümanların  özgürlüklerine kavuşma sürecinde  çektikleri sıkıntılarının belgelerini  gördük. Cennet mekanları olsun , toprakları bol olsun.

 Siz dostlarıma dilim döndüğünce  seyahat sürecinde  gezdiğim , gördüğüm   şehirleri ve Ermeni Çetelerinin  Müslümanlara yaptıkları zalimlikleri  anlatmaya  çalıştım. Ermenileri de  bildiğiniz gibi   destekleyen ülkelerin başında  da Fransızlar gelmektedir  .   Fransızlar , Karamanın en verimli topraklarının bulunduğu  Bozdağ’da çevre kirletici işletmelerini  kurmak istiyorlar  .  Niye ülkelerinde veya Ermenistan’da Klinker işletmelerini kurmuyorlar?

Yorumunu sizlere bırakıyorum 

Saygılarımla

Prof Dr Mehmet Asil Yılmaz