Hastane Bizim, İsimler Değişir, Değerler Kalır

Bakın şimdi.

Karaman’da son günlerde öyle bir hava estirildi ki, sanki hastane çökmüş, doktorlar kaçmış, hastalar perişan.

Peki gerçek ne?

Gerçek şu: Karaman Eğitim ve Araştırma Hastanesi, son günlerde yapılan paylaşımlar nedeniyle yara almış olabilir. Ama o yara, hastanenin kendi başarısızlığından değil, gereksiz yere yıpratılmasından kaynaklanıyor.

Gelelim asıl meseleye.

Başhekim Şükrü Salih Toprak… Göreve geldiği günden bu yana özverili bir çalışma yapıyor. Bunu söylüyorum çünkü biliyorum. Hastane, adeta bölge hastanesi haline gelmiş durumda. Mut’tan, Ereğli’den, Konya’dan hatta İstanbul’dan hastalar geliyor.

İstanbul’dan hasta gelmesine ben de şaşırdım. Ama duydum ki, hızlı trenle gelip derdine derman arayanlar varmış. Bu az bir şey mi?

Şükrü Hoca ile neredeyse Karaman’a geldiği günden bu yana bir dostluğumuz var. Bazı konularda farklı düşünmüş olabiliriz. Birbirimizi eleştirmiş, uyarmış olabiliriz. Ama bu, Şükrü Hoca’nın iyi bir yönetim yaptığı gerçeğini değiştirmez.

Gazeteci arkadaşlarımız eleştiri yapabilir. Elbette yapacaklar. Ama şu bilinçle yapmaları lazım:

Karaman’ın en hayati kurumu olan hastane, hepimizin.

İsimler değişir. Başhekimler gelir, gider. Ama memleketin değerleri, o memlekette yaşayanlarındır.

Yani hastaneyi yıpratmak, Karaman’ı yıpratmak demektir.

Eleştiri mi? Yapın. Ama yapıcı olun. Ama gerçekleri görerek yapın. Ama insaf ölçüsünde yapın.

Yoksa oturduğun yerden “hastane kötü” demekle ne hastane düzelir, ne hasta kazanır.

Şükrü Hoca’nın yaptığı işi beğenmeyebilirsiniz. Ama hakkını da teslim edin.

Adam çalışıyor.

Hem de gece gündüz çalışıyor.

Karaman’a bölge hastanesi kazandırmış. İstanbul’dan hasta çekiyor. Daha ne olsun?

Ha, şunu da unutmayın:

Bu hastane hepimizin.

Bugün orada Şükrü Hoca var, yarın başkası olur. Ama hastane kalır.

O yüzden hastaneye sahip çıkalım. Yıpratmak yerine güçlendirelim.

Eleştiriyi de yapalım ama Karaman’a yakışır şekilde yapalım.

Bu kadar basit.